แปล : Akanishi Reika*ก็ไม่ได้เป็นคนหยิ่งอะไรขนาดนั้นหรอกครับ เพียงแค่ผมเกลียดความพ่ายแพ้น่ะครับ
สมมติว่ากำลังเล่นเกมอะไรอยู่สักเกมนึง แล้วก็พอจะเดาผลแพ้ชนะออก
ผมก็จะรู้สึกว่าไม่ว่ายังไงก็ไม่อยากแพ้!
เมื่อก่อนตอนที่ทะเลาะกับเพื่อนก็เหมือนกัน
ผมจะรู้สึกว่าคนที่ขอโทษก่อนเป็นฝ่ายแพ้ เพราะงั้นจนถึงสุดท้ายแล้วผมก็ไม่ได้ขอโทษออกไป
แต่ถ้าเป็นตอนนี้ ผมว่ามันน่ารำคาญเวลาที่ต้องรู้สึกแย่ๆต่อกัน ถ้าทะเลาะกันละก็ ผมก็จะขอโทษเดียวนั้นเลย(หัวเราะ)
*ตอนที่คิดว่า "แค่เรื่องนี้เท่านั้นที่ผมจะไม่ให้อภัย!" ก็คือตอนเวลาส่วนตัว
สำหรับผม การที่จะทำงานให้ออกมาดีได้นั้น ก็จำเป็นจะต้องมีช่วงเวลาส่วนตัวดีๆด้วย
เวลาส่วนตัวดีๆก็หมายถึงว่า การใช้เวลากับเพื่อน กับครอบครัวหรือกับเหล่าคนสำคัญ
ทุกๆคนก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่หรือครับ? อ่ะ..แต่ว่าก็มีบางคนที่ยอมเสียเวลาส่วนตัว
เพื่อทำงานเหมือนกัน แต่แบบนั้นไม่ไหวไม่ไหวไม่ไหวครับ เวลาที่มีคนที่รู้สึกูมิใจในตัวผมอยู่ข้างๆ
ผมก็จะรู้สึกว่าตัวเองสามารถพูดได้ว่า "ตัวเรานี้ช่างเป็นคนที่มีความสุขจริงๆเลย"สุดยอดเลยใช่ไหม?
ถ้าเพื่อปกป้องเพื่อนพ้องที่สำคัญ แม้จะต้องทิ้งเวลาส่วนตัวผมก็ทำได้ครับ
จริงๆเวลาส่วนตัวมันก็จำเป็นเหมือนกัน แต่บางเวลามันก็จำเป็นเหมือนกันที่จะต้องทิ้งมันไป
การตัดสินใจในเรื่องนั้นมันยากมากเลยครับ.... แล้วก็ต้องใช้ความคิดเยอะ นั้นก็เลยอาจจะทำให้โตขึ้นด้วยละมั้ง
ถ้าสามารถรู้ได้ว่า "เวลาไหนควรจะทิ้งเวลาส่วนตัวไป" ความสัมพันธ์กับคนอื่นก็คงเป็นไปได้ด้วยดีแน่ๆเลย
*ถ้าผมตัดสินใจแล้ว ไม่ว่ายังไงผมก็จะทำ นั้นก็อาจเป็นเพราะผมเป็นคนดื้อก็ได้ เรื่องเรียนภาษาอังกฤษก็เหมือนกัน คนที่อยู่รอบข้างผมทำให้ผมไม่สามารถพูดภาษาอังกฤษออกไปได้ ถึงจะมีสถานการณ์ที่ทำให้พูดได้แต่ก็น้อยมาก จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่
แต่ว่าช่วงนี้เวลาที่ได้พูดภาษาอังกฤษก็เพิ่มมากขึ้นกว่าเวลาพูดภาษาญี่ปุ่นแล้วครับ!
ต่อไปผมคิดว่าอยากจะเรียนภาษาสเปนครับ
สำหรับผมถ้าเป็นเรื่องที่สนใจก็จะทำให้สุดๆ แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ไม่อยากทำ
ไม่ว่ายังไงก็ไม่อยากทำครับ ผลก็คือ อาจจะมีบางที่ถูกคนรอบข้างเข้าใจผิด แต่ก็ไม่ได้เอามาใส่ใจอะไรหรอกครับ
หรือก็คือไม่ใส่ใจนั้นแหละครับ ผมรู้สึกว่าอยากให้คนที่อยากพูดได้พูดครับ
จริงๆคืออยากให้คนที่ผมอยากให้เข้าใจ เข้าใจผม
จินก็ยังเป็นจินวันยังค่ำ
ส่วนเรา....
ก็ยังคงรักจินที่เป็นจินแบบนั้น~
